Çok Yakında

İftira… Zan… Kibir…

Şubat 28th, 2017 | by Zeynel Kozanoğlu
İftira… Zan… Kibir…
Yazarlar
0

(Zeynel Kozanoğlu’nun Kuzey’in Şubat sayusu için kaleme aldığı yazısıdır…)

Bir kimse eğer “Ben insanım” diyorsa… İftiradan uzak durmalı, bu bir… Sonra zannına göre karar vermekten kaçınmalı, bu ikiii. Bir üçüncü büyük kural daha var. O da şu: Kibir nedir bilmemeli. Kişi, alçaklardan alçak gönüllü olmalı.

İftira elbette insanlık dışı bir şey. Hem de İslam’ın en büyük günah saydığı bir suç. İnsanımız iftira suçunu adım başına işler, her saatte bir kez işler. Ancak, çok acayip bir durumdur. İşlediğinin iftira olduğunu bilmeden işler.

Örneğini kendi üzerimden vereyim. İzmir’deyim. Genç bir gazeteciyim. Günlerden bir gün, bir pastanede sapsarı saçlı, basbayağı güzel bir bayanla karşılıklı oturmuş söyleşiyoruz. Bir baktım bizim meslekten biri… El kol işaretiyle “Şimdi yaktım çıranı” demeye çalışıyor. Ne yapar? Hemen koşar eşime söyler.

İşte bu arada bu arkadaşın üstüne düşen bir görev var. Benimle yakaladığı bayan kim? Bunu öğrenmeden haberi götürürse işte iftiranın kapısı aralanıyor, demektir. Çünkü karşımda tatlı tatlı söyleştiğimiz bayan, benim kendi kızım…

Anlamadan, bilmeden “kafadan atmak” insanlıkla bağdaşmaz. İnsan dediğimiz insanın her hali tavrı insana benzemeli. Söz ağızdan çıktıktan sonra insanı bağlar. Adamlık oyuncak değildir. Şimdi tanığı olduğum bir takım olayları burada dile getirip şimşekleri üstüme çekmek istemem.
Acak şu kadarını söyleyebileyim ki, bir kimse benim dinimden değilse, onu hor görmek kadar büyük akılsızlık yoktur. Hele de o kimse de müslüman olduğu halde “Vay senin yolun yol değil” demek dangalaklıktır. O da kötü bir şeydir.

Düşünmek gerek. Yeryüzünde yedi milyar insan var. Sadece bir buçuk milyar insan Müslüman. Müslüman olmayanları öldürmeye hakkımız olsa bile bu kadar insan için kurşunu nereden bulacağız. Hem öyle bir saçmalığı kim söylemiş.

İslam’a göre bütün yasaklar ve emirler aynı güçtedir. Yani bir yasak daha önemli ama bir başka yasak az önemli diyemeyiz. Yasak yasaktır. Tartışmasız yasaktır. Domuz eti yemek yasaktır. Kötü küfürlü konuşma da aynı derecede yasaktır. İçki içmek, adam öldürmek, çocuğa kötülük etmek…

Peki, “Ben Müslümanım” diyen bir kişi olarak domuz eti yemekten kaçınıyoruz. Bu çok güzel. Kötü laf kullanmaktan da kaçınıyor muyuz? Çalmaktan, hak yemekten, haramdan, komşu kadına yan gözle bakmaktan kaçınıyor muyuz?

Para durumu iyi olmayanı aşağılamaktan kaçınıyor muyuz?

Bir sorun daha var. Namaz, oruç, hac, zekât İslam’ın şartları… Peki bu şartlara kimin uyduğunu ya da kimin uymadığını kontrol etme görevi sana verildi mi? Eğer yanıtın “Hayır” ise elalemin ibadetine sen ne karışıyorsun kardeşim?

Yorumlara kapalıdır.